„Mother” (Netflix) – akcyjniak w którym ex agenta musi ukrywać swoją tożsamość a jednocześnie ochraniać swojego dziecko ryzykując, że zostanie zdemaskowana, szczególnie kiedy jej dziecko zostaje porwane ...zaraz, zaraz przecież dokładnie o tym był polski „Dzień matki”!
No właśnie. Nie wnikam jakim sposobem dwa podobne scenariusze zostały dopuszczone do produkcji na tej samej platformie, ale skoro jest już okazja to porównajmy oba filmy.
Przede wszystkim mój zarzut do „Dnia matki” o niepotrzebną błazenadę i rysowanie filmu „grubym konturem” okazuje się trafny widząc w jaką stronę poszli twórcy „Mother” – tam jest mroczniej, więcej emocji, relacji bohaterki z córką.
Po drugie – kurde, ale amerykanie to umieją robić akcyjniaki. Nawet taka Jo Lo odpowiednio sfilmowana, zmontowana może udawać super sprawną agentkę. Bez dwóch zdań – production value jest nie do pobicia.
Po trzecie – nawet jeśli historia jest podobna to pomysł na pokazanie głównej postaci, jej motywacje, uczucia jest na kosmicznie wyższym poziomie (pamiętajmy – nadal mówimy o przeciętnym akcyjniaku) niż w polskiej produkcji.
Tutaj też niestety widać przewagę średniej klasy scenarzystów amerykańskich – nawet jeśli coś robi taśmowo to wychodzi raczej coś w miarę ok.
Daje mocne 7/10 #kurasmovie
