„Jak pokochałam gangstera” (Netflix) – czyli kolejny film pokazujący, że PRL był fajny, ludzie żyli „trochę” inaczej, ale było klawo. Nie było komunistycznej partii, z milicją się piło poza tym na Wybrzeżu to wszyscu żyli jak na Zachodzie (hint – dobrobyt przywozili marynarze innych krajów okradani przez polskich chłopaków z miasta). Taki mniej więc obraz Polski w latach 60. zobaczy młody widz, który nie pamięta czasów PRL.
Dalej jest podobnie – zmieniają się fryzury, marki samochodów, ale PRL nadal jest cukierkowy, ładnie oświetlony i taki całkiem do życia (po co zatem ludzie ryzykowali życia swoje i rodzin uciekając za granicę – nie wiadomo).
Największy mój zarzut do tego obraz to montaz (albo jego brak). Taki Patryk Vega chwalił się tym, że sam robi montaż swoich filmów na macbooku w samolotach latając między lokacjami. W „Jak pokochałam...” ktoś stwierdził, że wrzuci chyba wszystkie sceny jakie zostały nakręcone i niech sobie widz to poukłada w głowie. Efektem jest film 3h (!) w którym jest mnóstw scen niepotrzebnych, powodujących „WTF?” oraz po prostu nudnych. To jest źle nakręcony 3 godzinny teledysk w którym wszystkiego jest za dużo po za wizją reżysera.
Mam taki racjonalizatorski wniosek. Panie i panowie twórcy odpowiedzialni za tę produkcję: zróbcie z tego serial (w końcu daliscie swoje dzieło Netfliksowi). Potnijcie materiał po prostu i zróbcie 4-5 odcinków. Tak zrobił Vega ze swoimi „Służbami specjalnymi” i wyszło na to, że wtedy całość broni się lepiej (czy pisałem już, że Chabior to świetny aktor?)
Może tak bardzi kręcę nosem bo bardzo mi się podobał poprzedni film Kawulskiego czyli „Jak zostałem gangsterem”? To było odświażające kino, fajnie nakręcone i z fajnymi kreacjami. To było coś nowego. Tutaj moje recka sprzed dwóch lat: https://www.facebook.com/akurasinski/posts/2649106171840601
W „Jak pokochałam...” duża część obsady została zajumana Vedze (i znowu Chabior jest najlepszy) i poziom scenariusza niestety też. Nie mam pojęcia dlaczego ktoś wpadł na pomysł wypełniania dziur w scenach „metafizyką”, ale wyszło to bardzo żenująca. Kolejna rzecz – dialogi. Matko boska...dawno nie słyszałem tak żle napisanych dialogów. I ponownie – czemu w poprzednim filmie się to udało zrobić bardzo sprawnie?
PS Nie znam historii Nikosia, nie interesowałem się historią polskiej mafii jakoś przesadnie, ale mam wrażenie, że postać głównego bohatera została pokazana w sposób jak najlepszy, z pominięciem tych niewygodnych części jego życia. W filmie Nikoś raz kogoś wali z byka a potem jest aniołem – taki brat łata, przystojniaczek, który jest bardziej drobnym oszustem niż złodziejem. Jest dobrotliwy, kochający – postać żywcem wzięta z podań ludowych. Kolorowy ptak, który bardziej realizuje się w budowie klubu sportowego niż kradzieżach samochodów.
W filmie Kawulskiego „Pershing” to był taki śmieszny gość bez włosów, który nie ludzi jak się do niego mówi per „Andrzejku”. Kolejny słynny gangster niejaki „Wariat” w sumie nic nie zrobił bo szybko zginął. Kurde, a te wszystkie porwania, zabójstwa, wysadzenia, strzelaniny, wymuszania w Polsce w latach 90. to się sam robiły panie władzo.
Dobrze to oddaje sytuacja w której za kolejną odsłoną freak MMA stoi niejako „Słowik” (szef pruszkowskiej mafii). Strasznie krótką pamięć mamy jako społeczeństwo. Może już za dużo to filmów o PRLu, którego tak naprawdę nie było (takiego jak w filmach)?
PS Dużo napisałem co mi się nie podobało, to teraz na koniec krótko co mi się podobało – cameo Borka i Andrzeja Janisza jako spikerów na meczu Lechii. Bieniuka jako transferowanego piłkarza. Tomasz Włosok jako Nikoś – totalnie go kupiłem. Muzyka – fajnie brzmiał te covery i pasowały do flow filmu. Agnieszka Grochowska – bardzo dobra rola. Najbardziej dojrzała, ale szkoda, że poświęcono jej tak mało czasu.
Daję 3,5/10 #kurasmovie
