„Doktor Strange w multiwersum obłędu” [SPOILERY!] – sprawne odcinanie kuponów od znanych trików i klimatów. Czy jest coś nowego? Tak, Sam Raimi i jego tęsknota za tym żeby w kinie maksymalnie zrobić dużo dowcipów z martwiakami. No wiadomo – skoro pojawia się Sam Raimi, to musi być „Evil Dead” czyli Bruce Campbell (dla spragnionych przygód Asha polecam serial „Ash vs Evil Dead” -cudowna orgia przekraczania dobrego smaku i lania hektolitrów krwi). Tutaj zostałem perfekcyjnie obsłużony – Doktor Strange animujące siebie samego jako zombie, palce lizać!
Niestety „Spider-Man: No Way Home” postawił baaardzo wysoko poprzeczkę pod kątem fan service, operowania nostalgią i konceptem wykorzystania bohaterów z innych części. Naprawdę to jest klasa w sama sobie.
W obecnej odsłonie „Doktora Dziwago” brakuje w zasadzie wszystkiego – ciekawego „głównego złego” (Wandzie współczujemy niż jej nie lubimy), sensowengo scenariusza wykorzystującego ideę multiświatów (tutaj bezbłędnie ten koncept rozegrali twórcy „Spider-Man Uniwersum” oraz właśnie „Spider-Man: No Way Home” gdzie Doktor musi poradzić sobie ze skutkami interwencji magicznych w multiwersach) jakiegoś przełomowego wydarzanie dla MCU. Taki zapychacz czasu w oczekiwaniu na lepsze produkcje.
Jeśli ktoś oglądał „Wandavision” (bardzo gorąco polecam – bardzo ciekawy koncept i wyłtumaczenia postaci Wandy) i krótką serię „What If...?” (perfekcyjne pomysły na to „co by było” (no i dorzuciłbym też „Lokiego”) to po seansie nowego „Doktora” będzie zawiedziony – nic w zasadzie nie zostało pociągnięte czy rozwinięte.
Szkoda bo film zapowiadał przełom na miarę „Endgame” – wyszedł taki sobie film bazujące na kliszach. Bez ambicji, z fajnymi scenami – nie wiadomo po co powstał.
Daję 4,5/10 #kurasmovie
